نوسنگی و نوسنگی شدن در سرزمین های پَستِ شرق مازندران بر اساس بررسی های باستانشناختی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ابهر

2 استادیار گروه باستانشناسی دانشگاه نیشابور

3 استادیار گروه باستانشناسی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

دامنه‌های شمالی رشته کوه‌های البرز به نواحی پَست و جلگه‌ای منتهی به دریای مازندران محدود می‌گردند. بر اساس کاوش‌های باستان‌شناختی گذشته که در ناحیه شرق مازندران در محوطه‌هایی نظیر غارهای: هوتو، کمربند، کمیشان و التپه صورت گرفته بود مواد فرهنگی دوران فراپارینه‌سنگی و نوسنگی به‌دست آمد. این پژوهش‌ها و اطلاعات به‌دست آمده از کاوش‌ها و بررسی‌های باستان‌شناختی یاد شده در شرق مازندران در شمال ایران اطلاعات پایه برای انجام این پژوهش است. هم‌راه با اطلاعات توصیفی و پایه از تاریخچه باستان‌شناسی نیز برای تبین پژوهش‌ها استفاده شده است. بررسی سیستماتیک باستان‌شناختی اخیر (1391) که توسط یکی از نگارندگان (حسین رمضان‌پور) در این ناحیه انجام شد به شناسایی شواهد باستان‌شناختی از دوران نوسنگی منتج شد. هدف از این پژوهش مطالعه نوسنگی و نوسنگی شدن در شمال البرز به‌خصوص سرزمین‌های پَست شهرستان‌های نکا و بهشهر است. در بیان چگونگی و تحلیل فرآیند نوسنگی شدن از ویژگی‌های زمین‌شناختی، جغرافیا و مطالعات نوسانات دریای مازندران در ده‌هزار سال گذشته استفاده شده است. بر اساس بررسی‌های باستان‌شناختی اخیر و با استفاده از داده‌های زمین‌شناسی و جغرافیایی نحوه مکان‌گزینی استقرارهای نوسنگی در سرزمین‌های پَست شمال البرز ارتباط معنی داری با استقرارهای فراپارینه‌سنگی در دامنه‌ها و غارها دارد. به عبارت دیگر فرض کلی این پژوهش این است که غارهای: هوتو، کمربند، التپه و کمیشان به‌عنوان هسته و منشا گرایش به نوسنگی و نوسنگی شدن در منطقه بوده است.

کلیدواژه‌ها